Κοινοποίησα πρόσφατα στον «τοίχο» μου, στο facebook, κάποια δημοσιεύματα στηριζόμενα σε αυτήν την ανακοίνωση:
http://www.thessi.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7092:q---------q&catid=176:2010-12-14-14-15-08&Itemid=1009
Αισθάνομαι την ανάγκη (όπως υποσχέθηκα) να καταγράψω αναλυτικά το πώς έχουν ακριβώς τα πράγματα, ώστε να υπάρχει
«σφαιρική» ενημέρωση και να μπορεί ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, ο Δήμος ζήτησε (από την αρμόδια τριμελή επιτροπή υπουργών – παλαιότερα από την Περιφέρεια) την έγκριση για την κατάρτιση των συμβάσεων εργασίας των καθηγητών του Δημοτικού Ωδείου, καθώς και άλλων παρόμοιων δραστηριοτήτων. Αντίθετα με άλλες χρονιές, οι εγκρίσεις αυτές δεν έχουν έρθει ακόμα!
Το θέμα είναι γνωστό εδώ και καιρό και δεν αφορά μόνο τον δικό μας Δήμο. Μπορείτε να διαβάσετε και κάποια σχετικά δημοσιεύματα:
-
http://www.tar.gr/content/content.php?id=3785
-
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=319795
Το να υπογράψουμε καθυστερημένα τις συμβάσεις μας ήταν κάτι το συνηθισμένο
όλα αυτά τα (12) χρόνια:
ποτέ από τον Σεπτέμβριο, συνήθως τον Οκτώβριο, κάποιες φορές αργότερα (είτε σαν Δημοτικό Ωδείο, είτε σαν εκπαιδευτικά τμήματα του Πολιτιστικού Οργανισμού παλαιότερα). Οι ευθύνες για αυτή την καθυστέρηση πολλές και διάφορες, αλλά δεν είναι της παρούσης. Φυσικά, μέρος των ενσήμων μας για αυτούς τους μήνες καθυστέρησης χάνονταν, αφού δεν ήταν εφικτό πάντοτε να μεταφερθούν στους επόμενους.
Πάντοτε, όμως, πληρωνόμασταν (έστω και έναντι – ή με μια μικρή καθυστέρηση) πριν ακόμα από την υπογραφή των συμβάσεων.
Επίσης, όλα αυτά τα χρόνια, συνηθισμένες ήταν οι καθυστερήσεις στις πληρωμές μας μέσα στη χρονιά. Και έναν και δύο μήνες. Συχνά χρειάστηκε να ασκήσουμε έντονες πιέσεις στους εκάστοτε υπεύθυνους για να πάρουμε τα χρήματά μας.
Τον Ιούνιο του 2011 έκλεισε το Ωδείο χωρίς να μας καταβληθεί ολόκληρη η αμοιβή για αυτόν τον τελευταίο μήνα (το ίδιο είχε γίνει και το 2010, όπου ολόκληρο τον Ιούνιο τον πληρωθήκαμε τέλη Σεπτεμβρίου). Πέρασε το καλοκαίρι, έκλεισε και η (ιδιωτικού δικαίου) αρμόδια για τη λειτουργία του Ωδείου επιχείρηση (ΔΕΚΠΑ) και το υπόλοιπο της αμοιβής μας του Ιουνίου παραπέμφθηκε στις καλένδες της γραφειοκρατίας, των εκκαθαριστών, κλπ. Η τύχη αυτών μας των χρημάτων έκτοτε αγνοείται!
Συν τοις άλλοις, με βάση τις μειωμένες εισφορές στο ΙΚΑ (χωρίς «κρατήσεις υπέρ τρίτων») που καταβάλλονταν από το Δήμο κατά το διάστημα Νοέμβριος του 2008 μέχρι και Δεκέμβριος του 2010, τα τρία τελευταία καλοκαίρια είχαμε πάψει να δικαιούμαστε και ταμείο ανεργίας!
Τον Σεπτέμβριο το Ωδείο ξεκίνησε τη λειτουργία του υπό την σκέπη του νέου φορέα (ΠΕΑΠ). Οι μήνες άρχισαν να περνούν, το Ωδείο να λειτουργεί κανονικά, το ΠΕΑΠ να εισπράττει τα δίδακτρα από τους μαθητές (επίσης κανονικά) και εμείς για συμβάσεις να ακούμε και συμβάσεις να μην βλέπουμε. Για πληρωμή δε, ούτε φωνή, ούτε ακρόαση! Ο νέος φορέας, ως δημοσίου δικαίου, δεν «νομιμοποιείται», λέει, να μας πληρώσει χωρίς έγκριση από τον πάρεδρο.
Μέχρι τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές δεν έχει υπάρξει η παραμικρή εξέλιξη. Κάποιες αόριστες υποσχέσεις για προσωρινή («παράτυπη») πληρωμή μας που είχα εισπράξει στις αρχές Νοεμβρίου έμειναν υποσχέσεις. Κάτι δε περί ενός (αορίστου) «plan B» (!), που επίσης ακούστηκε στις αρχές Δεκεμβρίου πως θα μπει σε εφαρμογή, αν δεν έχουν υπάρξει εξελίξεις ως τις 15 του μηνός, αγνοείται επίσης.
Και έρχομαι πλέον εγώ, μέσα στην αφέλειά μου, να αρχίσω να κάνω διάφορες σκόρπιες σκέψεις και να αναρωτιέμαι:
Είναι δυνατόν κάποιος φορέας, όπως ένας Δήμος, να παίρνει το ρίσκο να λειτουργήσει μία επιχείρηση, κάτω από τις
δεδομένες (οικονομικές, πολιτικές, νομικές, κλπ) συνθήκες και να μην έχει προβλέψει έναν τρόπο να πληρώσει τους εργαζόμενους; Εντάξει, περιμένεις έναν, άντε δύο μήνες και κάτι κάνεις.
Υπάρχει περίπτωση να μας πλήρωνε «παράτυπα» και να βρισκόταν άνθρωπος να καταγγείλει κάτι τέτοιο και να δημιουργήσει πρόβλημα στο Δήμο; Και αν ο Δήμος φοβάται κάτι τέτοιο, πώς δεν φοβάται ταυτόχρονα την πιθανότητα να καταγγείλει κανείς το Δήμο στο Υπουργείο, την Περιφέρεια, το ΙΚΑ, την Επιθεώρηση Εργασίας ή όπου αλλού για παράτυπη δραστηριότητα και είσπραξη διδάκτρων ή ακόμη και για… «μαύρη»εργασία; Γιατί,
τυπικά, αυτό συμβαίνει αυτή τη στιγμή (άσχετα αν κάτι τέτοιο
σίγουρα δεν είναι στις προθέσεις του Δήμου): λειτουργεί μία επιχείρηση με εργαζόμενους χωρίς επίσημη πρόσληψη, ασφάλιση κλπ. Με εργαζόμενους… ανέργους!!!
Δεν με ενδιαφέρει καθόλου να επιρρίψω προσωπικές ευθύνες στον οποιονδήποτε. Ακόμη περισσότερο,
μου είναι εντελώς ξένοι χαρακτηρισμοί του τύπου «ο ανίκανος Τάδε» ή «ο επιδέξιος Δείνα»! Το μοναδικό, ίσως, παράπονο σε προσωπικό επίπεδο που θα σκεφτόμουνα να εκφράσω είναι πως
κανένας δεν έχει βγει ως τώρα να κάνει μία ξεκάθαρη δημόσια ενημέρωση (σε γονείς και μαθητές, τουλάχιστον) για το πώς έχει η κατάσταση και να εκφράσει τη συμπάθειά του (και ίσως ένα «ευχαριστώ») προς κάποιους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή δουλεύουν για την… ψυχή τους. Έστω στη Χριστουγεννιάτικη συναυλία του Ωδείου, για την (όποια) επιτυχία της οποίας –παρεμπιπτόντως – κάποιοι άνθρωποι εργαστήκαμε εξτρά.
Τον Δήμο τον αντιμετωπίζω σαν θεσμό, πέρα από τα οποιαδήποτε άτομα που κάθε φορά τον διαχειρίζονται. Άλλωστε, προβλήματα, ευθύνες, κλπ έχουν υπάρξει όλα αυτά τα 12 χρόνια που διδάσκω κιθάρα στην Πεύκη. Όπως – εννοείται! – και πάρα πολλά θετικά.
Σαφώς, το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί το φέρει η κυβέρνηση (οι υπουργοί της έχουν καθυστερήσει να υπογράψουν τις εγκρίσεις). Αν δε, ψάξουμε ακόμα βαθύτερα, σίγουρα θα καταλήξουμε σε ουσιαστικότερες ευθύνες, ακόμα πιο πέρα.
Προσωπικά το θεωρώ αυτονόητο πως, ναι, ο καπιταλισμός φταίει! Δεν είναι όμως της ώρας να ξεκινήσουμε μια τέτοια κουβέντα.
Επειδή, λοιπόν, δεν έχει κανένα νόημα να αρχίσουμε αυτή τη στιγμή να ψάχνουμε για το ποιος φταίει (όπως ξανάγραψα: Η Εύα; Ο όφις; Το μήλο; Ή ο… Χατζηπετρής;), θεωρώ πως,
από τη στιγμή που ο Δήμος ανέλαβε την ευθύνη να ξεκινήσει τη λειτουργία του Ωδείου, είναι και ο μοναδικός υπόλογος απέναντι στους εργαζομένους του. Αν ο ίδιος θέλει, ας ψάξει με τη σειρά του για ευθύνες αλλού, «ψηλότερα». Και αν χρειαστεί τη συμπαράστασή μου σε αυτό, ευχαρίστως θα την έχει.
Επειδή, επίσης, η υπομονή μου έχει εξαντληθεί προ πολλού και ο κόμπος έχει… περάσει πια το χτένι, δηλώνω κατηγορηματικά πως,
αν μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα δεν βρεθεί οποιαδήποτε λύση και δεν καταβληθούν τα ως τώρα δεδουλευμένα μας, θα προχωρήσω προσωπικά σε κάθε νόμιμη ενέργεια που μπορώ και δικαιούμαι για να τα διεκδικήσω. Χωρίς να υπολογίσω το οποιοδήποτε κόστος: για μένα, το Ωδείο ή το Δήμο. Και θα το κάνω ακόμα και μόνος μου, ακόμα και αν δεν συμπορευτεί κανένας συνάδελφος.
Σας ευχαριστώ που είχατε την υπομονή να διαβάσετε ως εδώ. Δράττομαι, δε, της ευκαιρίας να ευχαριστήσω και τους ανθρώπους γύρω μου (οικογένεια, φίλους, κλπ) που μου έχουν συμπαρασταθεί αυτούς τους μήνες υλικά και – κυρίως! – ηθικά. Γιατί η ηθική εξαθλίωση που ζούμε όλοι μας, ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, είναι πολύ χειρότερη από το να μην έχεις να αγοράσεις τσιγάρα ή να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου!
Καλή Χρονιά!
Άλκης Αναστόπουλος
Υ.Γ. Το παραπάνω κείμενο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε και οπουδήποτε. Παράκληση, κατά προτίμηση ολόκληρο και πάντως όχι με «τεχνηέντως» αποσπασματικό τρόπο, ώστε να εμφανίζεται σαν αντιπολιτευτικό ή συμπολιτευτικό. Μακριά από μένα τέτοιες προθέσεις! Τα αυτονόητα διεκδικώ...
